Washinton Post Gazetesi’nden Sergio Peçanha, davranış bilimci Mindy Hernandez ve Sophie Attwood ile Dünya Kaynakları Enstitüsü (WRI) sürdürülebilirlik uzmanları Shengyin Xu ve Lucas Toh ile bir röportaj yaparak salgın sonrasında dünyayla dost günlük alışkanlıklara dair önerilerde bulundu.

Salgın başladığından bu yana gezegenimiz için bazı güzel gelişmeler de oldu.

Vahşi yaşam dünyayı geri almaya başladı…

… ve her yerde hava temizlenmeye başladı.

Ancak bu iyi haberler, madalyonun iki yüzü gibi. İnsanların acı çekmesi pahasına edinilen çevresel kazanımlarda kutlanacak bir şey yok. Geçmişte durgunluk yaşandığı dönemlerde ne zaman hava kirliliği azalsa, çok kısa süre sonra eski seviyesine döndü.

Neyse ki her şeyi kaybetmiş durumda da değiliz. Karantina döneminde pek çoğumuz dünyayla dost alışkanlık edindik. Bu alışkanlıkları sürdürübilirsek, uzun vadede bir fark da yaratabiliriz. Sürdürülebilirlik üzerine çalışan bir düşünce kuruluşu olan Dünya Kaynakları Enstitüsü’nden (WRI) bazı uzmanlara gezegenimiz için bu alışkanlıkların hangilerini devam ettirmemiz gerektiğini sordum. Onlardan aldığım yanıtlarla ortaya şöyle bir liste çıktı:

1
Zoom toplantılarına, yürümeye ve bisiklete devam.

Geçtiğimiz haftalarda pek çoğumuz yürüdük, bisiklete bindik ve video konferanslara katıldık. Bu şekilde özellikle de uçak gibi fosil yakıt yakan gereksiz yolculuklardan her kaçındığımızda gezegenimizin faydasına oldu.

Bunun yanı sıra trafikte ya da ofiste sıkışıp kaldığınız günlere kıyasla muhtemelen güzel günlerin şuan çok daha fazla değerini biliyorsunuzdur.

2
Alışveriş listesi yapmaya devam.

Önceleri, sadece Amerika’daki gıdanın yüzde 30 ila 40’ı çöpe gidiyordu. Ancak geçtiğimiz haftalarda gıda atığının nasıl önüne geçeceğimize dair neredeyse hızlandırılmış bir kursa girmiş gibi olduk. Aldığımız her şeyi tüketmek gereksiz karbon emisyonundan kaçınmayı sağlarken doğal kaynakları korur ve paramızdan da tasarruf etmemizi sağlar.

3
Et yemek bir şart değil, istisna olsun.

Bu dönemde daha fazla kuru temel gıda ürünleri tüketmeye başladık çünkü hem daha dayanıklılar hem de et bulmak daha zor hale geldi. Bu hem bizim hem de gezegenimiz için güzel bir haber. Daha az et tüketiminin hem tasarruf hem de sağlık açısından faydaları var. Çoğu Amerikalı da ihtiyaçlarından daha fazla protein tüketiyor.

Ayrıca, Amerika’daki beslenme şekline bağlı emisyonların yüzde 83’ü et tüketiminden kaynaklanıyor. Domuz ve kuş gribi salgınlarının fabrikalaşmış çiftliklerinde başladığı düşünülüyor. Bazı bilim insanları bir sonraki salgının buna benzer tesislerden kaynaklanacağını düşünüyor. Emin olun, daha az et tüketince sağlığımız daha kötü olmaz.

4
Gereksiz harcamalardan kaçının.

Salgın öncesi ekonomik düzende dünyanın pek çok yerinden gönderilen ucuz ürünler görülüyordu ve bu ürünler de günün sonunda gezegenin öbür tarafındaki iş alanlarını öldürüyordu. Bu dönemde bu “gereklilik”ler olmadan da hayatta kalabildiğimizi gördük.

5
Bilime güvenin.

Salgın döneminde hiçbir şey olmadıysa, ön göremediğimiz ya da gereken önemi çok geç gösterdiğimiz gerçek riskler olduğunu anladık. Buradan aldığımız dersi, iklim değişikliğine de uygulayabiliriz.

Bu yazının orijinali 19 Mayıs 2020 tarihinde Washington Post’ta yayınlanmıştır. 

Kathmandu, Nepal – 24 Mart 2020

Küresel COVID-19 salgınının etkileri hala tam olarak anlaşılabilmiş değil. Ancak bu krizin hem fiziksel hem de sosyal açıdan şehirlerde bırakacağı izleri nesiller boyunca göreceğimiz açık.

Şehirleri planlama şeklimizde hakim olan kültürel ve teknolojik eğilimlerin ve hatta büyük krizlerin yansımaları görülmektedir. Örneğin 19. yüzyıldaki kolera salgınları, modern kentsel hijyen sistemlerinin kullanılmasına neden oldu. Sanayileşme sırasında Avrupa’da aşırı kalabalık gecekondu bölgelerinde solunum hastalıklarına karşı bir önlem olarak aydınlatma ve hava ile ilgili konut düzenlemeleri hayata geçirilmiştir. Demiryolları, ulusal kentsel sistemler üzerinde büyük bir etkiye sahipti. Otomobilin seri üretimi ise geniş kentsel bölgeler yaratarak genişleyen banliyölere sorunsuzca akan şehirlere yol açtı. Son yıllarda, dijitalleşme ve veri de şehirlerde gezinme şeklimizi ve toplulukların harekete geçip değişim taleplerini nasıl savunduklarını değiştirdi.

COVID-19 salgını kentsel yaşamda köklü değişikliklere yol açtı. Etrafta dolanan insan sayısı, daha önce görülmemiş derecede düşük seviyelere düştü. Yapabilenler için evden çalışma yeni gerçeklik oldu; hatta bazıları için çok daha uygun bir seçenek olduğunu bile söyleyebiliriz. Öte yandan kent merkezlerinin işlemesini sağlayan milyonlarca küçük işletmenin ve işçinin kaderi ise havada.

Bu değişiklikler, şehirlerin nasıl inşa edilmesi gerektiği ve belki de daha da önemlisi, mevcut ve gelecekteki krizlere nasıl daha iyi tepki verebilecekleri konusunda bir tartışma başlattı. Önümüzdeki yıllarda şehir planlamasının beş şekilde etkileneceğini öngörüyoruz.

1. Temel Hizmetlere Erişime Odaklanma
COVID-19’un dünyanın en bağlantılı şehir merkezlerine yayılması, “sağlıklı yoğunluk” hakkında sorulara neden oldu. Acaba kentlerimiz çok mu iç içe oldu? New York Times’dan Michael Kimmelman’ının da belirttiği gibi çoğu pandemi, aslında “kent karşıtı” dır. Ne var ki şehirlerin işlemesini sağlayan şey başta barındırdığı yoğunluk; zaten bu sebeple de ekonomik, kültürel ve politik güç merkezlerini barındırırlar.

Aslında, yoğunluk, etkili kentsel hizmet sunumunun önkoşuludur ve Dünya Kaynakları Raporları serisinden Towards a More Equal City‘nin (Daha Adil Şehirlere Doğru) da öne sürdüğü üzere bugün bile kentlerde yaşayan pek çok insanın temel hizmetlere erişiminde sıkıntı bulunuyor. Su, barınma ve sağlık gibi temel hizmetlere erişimin eksikliği, birçok şehirde COVID-19’a etkili bir şekilde yanıt vermeyi zorlaştırdı. Erişimin iyi olmadığı yerlerde evde kal çağrısına uymak çok daha zor bir hale gelebilir. Bu kentsel hizmetler ayrımının önüne geçilmesi, şehirler için bir öncelik olmalıdır.

Fotoğraf: Schreibkraft/Wikimedia Commons

2. Uygun Fiyatlı Konut ve Kamusal Alanlar
Şehirlerimizi planlama yaklaşımımız, büyük ölçüde ne kadar dirençli olduklarını da belirler. Kamusal alanların yeterli olmaması veya uygun fiyatlı konut sağlanamaması nüfus yoğunluğu sorunlara yol açacaktır. Örneğin, pek çok hastalığın önüne geçmek için 20. yüzyılın başında Avrupa’da birçok konut yasasının ve yönetmeliği uygulandı. Kovid-19, insanların sosyal mesafe kurallarına uymalarını mümkün kılan geçici tedbirlerden, daha fazla gayri resmi yerleşim yerlerinin iyileştirilmesi gibi uygun fiyatlı konutlara ve kamusal alanlara erişimi iyileştirmeye odaklanması gereken daha kalıcı değişikliklere kadar değişiklikler de yapabilir.

Afrika, Hindistan ve Güney Doğu Asya, yeni nesil şehirleri şekillendirme konusunda büyük bir görevle karşı karşıya. 2050 yılına kadar dünyaya 2,5 milyardan fazla kentli eklenecek, bunların %90’ı Afrika ve Asya’da. 1,2 milyar kent sakininin uygun fiyatlı ve güvenli konutlara bugün erişimi olmadığı tahmin ediliyor. Gözüken de o ki gelecekteki büyümenin büyük bir kısmı planlanmayacak, bu da bu sayıyı sadece 2025 yılına kadar 1,6 milyar kişiye kadar yükseltebilir. Değişim gerekiyor ve belki de Kovid-19 bu değişim için bir uyanma çağrısıdır.

3. Bütüncül Yeşil ve Mavi Alanlar
COVID-19 evde kal çağrı ve yaptırımları esnasında (en azından açık kaldıkları sürece) ziyaret trafiğinde artış görülen az sayıdaki yerden biri de şehir parkları. Şehir planlamasına yeni bir yaklaşım, şehirlerimizi nasıl düşündüğümüz ve planladığımızın merkezine açık alanlar, havzalar, ormanlar ve parklar getirmelidir.

Gri, yeşil ve mavi altyapıyı birleştiren planlamaya daha bütünsel bir yaklaşım daha iyi sağlığı, daha iyi su yönetimini (sel felaketleri, doğal afetlerden sonra görülen birçok salgın ve hastalığa katkıda bulunur) ve iklim adaptasyon ve azaltma stratejilerini destekler. Ayrıca, kentsel dokulardaki daha geniş açık alanlar, şehirlerin acil durum hizmetleri ve tahliye protokolleri uygulamasına yardımcı olabilir.

Chennai, 2015. Fotoğraf: Veethika/Wikimedia Commons

4. Daha Fazla Şehir-Bölge Planlaması
Şehirlerde olanlar şehirde kalmaz. Bu krizin peşpeşe gelem ekonomik etkisi, çevre bölgelerdeki tedarik ve üretim zincirlerini etkileyecek ve şimdiden de gördüğümüz üzere küresel ağlara da girecek. Bir sonraki kriz için daha iyi plan yapmak için bu daha önce eşi görülmemiş bozulmadan ders çıkarmalıyız. Örneğin, düşük rakımlı ve sele eğilimli şehirlerin iklim krizinin etkilerinden ilk etkilenecekler arasında olduğunu biliyoruz. Şehir/bölge planlarının bir dahaki sefere daha dayanıklı olmasını nasıl sağlayabiliriz?

Ekonomi, enerji tedariki, ulaşım ağları ve gıda üretimi konusunda daha bütüncül bir şehir-bölge planlamasına ihtiyacımız var, böylece bu ağlar zayıf noktalardan çok direnç direkleri olabilir. Böyle bir planlama yaklaşımı, daha geniş ve farklı bir paydaş grubunu masaya getirerek değişim için daha güçlü bir koalisyon yaratacaktır.

5. Daha Fazla Şehir Düzeyinde, Ayrıntılı Veri
Veriler çoğunlukla ulusal düzeyde bir araya getirilirken, herhangi bir salgın veya pandeminin sınırlandırılmasına ilişkin birçok karar yerel düzeyde verilmektedir. Sadece bu kriz için değil, diğer uzun vadeli sürdürülebilirlik ve eşitlik alanındaki sorunlar için de şehirlerin büyük veri gücünden yararlanmasına yardımcı olmak adına karar verme konusunda daha iyi kanıt sağlayabilecek daha ayrıntılı, düzenli olarak güncellenen veri akışlarıyla şehirleri güçlendirmemiz gerekiyor.

Kentlerin direnci tamamen birbirine bağlı olmakla ilintili. Bu da şayet verileri silolarda tutarsak, pivot noktalarının nerede olduğunu izleyemeyeceğimiz ve doğru önlemleri alamayacağımız anlamına gelir. Şehirler, Güney Kore’nin veri yoğun COVID-19 müdahalesinden örnek almalı ve gelecek zorlukları anlayıp bu sorunları daha iyi ele almak için daha kapsamlı, topluluk tabanlı veri setleri oluşturmaya başlamak için topluluk gruplarına, üniversitelere, özel sektöre ve ilgili vatandaşlara ulaşmalıdır.

—

Evde kal çağrıları ve yaptırımları birçok yerde yaygınlaştıkça, COVID-19’un kentsel planlama yaklaşımımızı nasıl etkileyeceğini daha ancak anlamaya başlıyoruz. Düzgün planlandığı takdir de yoğunluk şehirler için iyi bir şey ve öyle de olmaya devam edecek. Ancak en savunmasız kişileri korumak için daha fazlası yapacak mıyız? Şehirleri gelecekteki krizlere karşı daha dayanıklı hale getirecek miyiz? Yeşil ve mavi alanları altyapı yatırımlarımızın önüne ve merkezine getirecek miyiz? Ve şehirlerin çevresindeki bölgelere sadece fiziksel olarak değil, ekonomik, sosyal ve çevresel olarak da bağlı olduğu gerçeğini göz önünde bulundurup buna göre hareket edecek miyiz? Kritik öneme sahip ekonomik ve sosyal dokumuzu yeniden inşa edeceğiz. Peki öncekine kıyasla daha iyi olacak mı, işte bu da alacağımız kararlara bağlı.

Bu yazının orijinali WRI Ross Center for Sustainable Cities Kentsel Gelişim Direktörü Rogier van den Berg tarafından kaleme alınmış olup 10 Nisan 2020 tarihinde TheCityFix.Com adresinde yayınlanmıştır. 

İnsanların evlerinde kapanınca Milano’nun caddeleri boş kaldı. Fotoğraf: Alberto Trentanni/Flickr

COVID-19 salgını, hayatımızın yeni gerçeği hakkında iki gerçeği ortaya koyuyor: her zamankinden daha fazla birbirimize bağlıyız; şehirler ise bu krizin en ön saflarında yer alıyor ve gelecekte meydana gelebilecek küresel herhangi bir krizin de ön saflarında olacaklar.

Çin’in Wuhan kentinde ortaya çıktığından beri, koronavirüs ve bu virüsün sebep olduğu COVID-19 hastalığı dünya çapında büyük kent merkezlerinde binlerce insanı öldürdü. Amerika Birleşik Devletleri’ndeki enfeksiyonların haritası da hastalığın ABD’deki kentlerdeki yayılımını çok yakın bir şekilde takip edip yayınlıyor.

Ancak şehirler sadece salgınla mücadelenin ön saflarında yer almıyorlar; bunun yanı sıra bu salgından kaynaklanacak fiziksel yapıdan tutun da ekonomik ve sosyal yapıya kadar kalıcı değişiklikleri de ilk elden yaşayacaklar. Şehir planlaması binlerce yıldır bulaşıcı hastalıklarla şekilleniyor. Hükümetler, doktorlar ve topluluklar “eğriyi düzleştirmeye” çalışırken, bazı politika ve davranış değişikliklerinin gelecek yıllarda şehirlerde yaşama şeklimizi etkilemesi de oldukça muhtemel.

Kentlerin şu anda hastalığın yayılmasını önlemek için dört alanda aldığı tedbirler ise şu şekilde:

1.Erişimi Kısıtlama

Hem yerel hem de uluslararası seyahat kısıtlamaları, şehirlerin dünya çapında işleyiş biçimindeki en belirgin değişiklik.

Çin hükümeti Wuhan’ın içine ve dışına ulaşımı kestikten ve kent sakinlerinin sadece market alışverişi veya sağlık kontrolü amacıyla evlerinden çıkmalarına izin verdikten sonra, Çin’deki diğer şehirler de kendi kendini karantinaya almanın ve diğer seyahat kısıtlamalarının yanı sıra en nihayetinde yüz milyonlarca kişiyi etkileyen kişisel tecrit yöntemini benimsedi. Singapur, katı seyahat kısıtlamaları ve hastane ve ev karantina yöntemlerini uygulamaya koydu ve kuralları ihlal edenler için ciddi cezalar belirledi. Fransa, İtalya ve İspanya şimdi benzer tecrit önlemleri alıyor.

ABD’de ise eyalet ve şehir yönetimleri birbirinden farklı uygulamalar benimseyebiliyor. California, Ohio, Illinois, Massachusetts, Washington, New York City ve Columbia Bölgesi dahil olmak üzere bazı bölgeler belirli boyutlardaki toplantıları yasaklamaya ve restoran ve barları kapatmaya karar verdi. Diğerleri ise kişilerin kendi kendine uygulayacağı sosyal izolasyonu teşvik ediyor. Bu kapatmaların ardından daha önceden uğultusundan geçilmeyen kent meydanlarıyla hayalet şehirler karşımıza çıkıyor. Bunun yanı sıra, pek çok işletme ise belirsiz bir gelecekle yüzleşmek zorunda kalıyor.

Seyahat kısıtlamalarının verimlilik, hava kirliliği ve karbon emisyonları üzerinde geniş kapsamlı etkileri oldu. Çin’de salgın, ana sanayi çıktılarında %15-40 oranında bir azalmaya neden oldu ve bu da karbon emisyonlarında yaklaşık % 25’lik bir düşüşe sebebiyet verdi. Uydu verileri, kısıtlamaların yürürlüğe girmesinin ardından Çin ve İtalya‘daki hava kirliliği seviyelerinde belirgin bir değişiklik tespit etti. Kentsel hava kirliliği ve erken ölüm arasındaki bağlantıyı göz önüne aldığımızda, bazı hesaplamalar hava kalitesindeki değişimin çok genç ve çok yaşlıların sağlığı üzerinde çok geniş kapsamlı olumlu etkileri olabileceğini düşündürmektedir.

Ancak geçmiş deneyimler, ekonomik gerilemeden kaynaklanan emisyon azaltımlarının geçici olabileceğini göstermektedir. Örneğin, Çin’in bazı bölgelerinde fabrika üretimi yeniden başlamaya başladığında, hükümet bunun aksi takdirde emisyonların kontrolüne yardımcı olacak çevre kurallarını gevşetebileceğine işaret etti.

2. Toplu Taşıma Sistemlerinin Güçlendirilmesi

İstanbul, kamu ve belediye tesislerini sterilize etmek için 40 araç ve yüzlerce personelden oluşan bir hijyen filosu kurdu. Filo, kütüphaneler, ortak çalışma alanları, kültür merkezleri, engelliler için tesisler ve ibadethaneler gibi belediyeye ait kamusal alanların temizlenmesinden de sorumlu.

İstanbul ayrıca, günde 5 milyondan fazla kişiye hizmet veren yaygın toplu taşıma sisteminde rutin temizlik protokollerini artırdı. 40’tan fazla metrobüs istasyonuna dezenfektanlar yerleştirildi. Hong Kong’dan Washington, DC’ye kadar diğer büyük metro sistemleri de temizliği artırıyor.

Hubei’de yapılan bir araştırmanın uzun mesafeli tek bir otobüs yolculuğu boyunca COVID-19’un bir kişiden dokuz kişiye nasıl yayıldığını göstermesinden sonra, virüsün yayılmasını önlemek için hala çalışan otobüs hatlarının işletmesinde değişiklikler yapılıyor.

Ruanda’nın Kigali kenti, kent genelinde otobüs duraklarında, taksi bekleme noktalarında ve otoparklarda portatif el yıkama istasyonları kurdu. Almanya liderliğindeki Transformative Urban Mobility Initiative, Almanya, Polonya, İsviçre ve Çin’deki belediye otobüs filoları tarafından yapılan birçok düzenlemenin özetini çıkardı. Bunun yanı sıra, küresel çapta toplu taşımada yeni çalışmaları derleyen bir Twitter paylaşımı yapıyor. Sürücülerle teması azaltmak için, birçok operatör yolcuların ön kapıdan binmesini yasaklıyor ve aracın içinde bilet satışını durdurdu. İsviçre’de, bazı otobüslerde sürücüler geçici barikatlarla yolculardan ayrıldı. Hem Avrupa hem de Çin’de, otobüs operatörleri biniciler arasındaki güvenli mesafeleri belirtmek için zemin işaretlerini kullanmaya başladı.

Moğolistan’ın başkenti Ulaanbaatar, seyahat talebini azaltmak için otobüs operasyonlarını %50 oranında düşürdü ve Çin’in Shenzhen kenti, hastalığın yayılma ihtimalini azaltmak için otobüs ve diğer toplu taşıma araçlarında maksimum doluluk oranını normal sınırlarının yarısına düşürdü.

3. Toplu Ulaşıma Alternatifler Yaratmak

İnsanlar kalabalıklardan kaçınır ve hareketler de kısıtlanırken, şehirler toplu taşıma kullanımında keskin bir gerileme kaydedildiğini bildiriyor. İstanbul, Mart ayının ilk üç haftasında 2 milyondan fazla yolcusu olan toplu taşıma sisteminin kullanımında yaklaşık %50’lik bir düşüş olduğunu açıkladı. San Francisco’nun BART sistemi, salgının yolcuları uzak tutması nedeniyle haftalık 5 milyon dolarlık zararı olduğunu açıklayarak acil durum fonu istedi. Çin’in Wuhan ve Huanggang gibi bazı şehirleri virüsün yayılmasını engellemek için toplu taşımayı tamamen askıya aldı.

Kolombiya’nın Bogotá kenti, tren ve otobüslere yaratıcı bir alternatif arıyor. Belediye Başkanı Claudia Lopez, normalde sadece Pazar günleri düzenlenen dünyaca ünlü Ciclovía‘nın, yani kentin açık sokaklar ve caddeler günlük rotasının, arabalara kapatılacağını ve hafta içi günlerinde bisikletlilere ve yayalara açılacağını duyurdu. İnsanlara işlerine gidip gelirken toplu taşıma sistemi yerine kullanabilecekleri alternatifler sunmak için artık hafta içi 76 kilometreden fazla sokak ve caddenin araç trafiğine kapatılması yürürlüğe girecek. Kentin 500 kilometrelik kalıcı bisiklet yollarına yeni geçici bisiklet yolları eklenecek.

Yaya trafiğinin özellikle turistlerden en çok etkilenen şehirlerde genel olarak azaldığı görülmektedir. Ancak New York, Philadelphia ve Çin‘deki çeşitli şehirlerde bisiklet kullanımında bir artış olduğu bildirilmektedir. Bisiklet trafiğindeki artış, birçok şehirde bisiklet altyapısının güvenliğini test edebilir. New York Belediye Başkanı Bill de Blasio’nun “mümkünse işe bisiklete veya yürüyerek gidin” teşvikine cevaben Ulaşım Alternatifleri tarafından acil bisiklet şeritleri ve diğer altyapı değişiklikleri talep eden bir dilekçe başlatıldı.

Bazı hükümetler ise bisiklet kullanımında tam tersi bir yön takip etti. Yeni vakaların keskin bir şekilde artış gösterdiği İspanya’da, polisin; insanların işe, hastaneye gitmek veya yiyecek ya da ilaç almak dışında evde kalmaları yönünde karar çıktıktan sonra gerekli olmayan yolculuklar yaptığı fark edilen bisikletlilere para cezası verdiği bildiriliyor.

4. Köklü veri şeffaflığı

Güney Kore’deki enfeksiyonlar Daegu şehrinde yükseldiğinde, ülke açık veri ve halkın katılımı stratejisini yürürlüğe koydu. Bu bazı eleştirilere neden oldu, ama aynı zamanda yeni bir yaklaşım da ortaya koydu.

Güney Kore, karantinadaki kişilerden, kendilerini sağlık personeline bağlayan kendi kendine teşhis uygulamalarını kullanmalarını istedi ve hastalığın yayılması hakkında ayrıntılı bilgi paylaşan bir dizi uygulama ve web sitesi başlattı. Bir üniversite öğrencisi tarafından oluşturulan ancak hükümet verileriyle doldurulmuş etkileşimli bir harita, enfekte kişilerin ziyaret ettiği yerleri ve bu kişilerin demografik özelliklerini gösteriyor. Özel olarak geliştirilen popüler bir mobil uygulama ise, bu enfekte kişilerin ziyaret ettiği bu konumlara 100 metre mesafede olduklarında kullanıcılara uyarı göndermek için bu verileri referans alıyor.

Güney Kore’nin halkın katılımını istemesinin başka bir yolu ise şuan test aşamasında. Goyang şehri yenilikçi, temassız, kesintisiz bir test yöntemine öncülük etti. Şehir bir otopark alanine kullanarak insanların sadece araba pencerelerini açıp koruyucu giysilerini giymiş tıbbi personel tarafından temizlenebilecekleri bir tesis açtı. Seul dahil diğer şehirler Goyang’ın örneğini izledi ve benzer tesisler açtı.

3.300 kişilik İtalya’nın Vò kasabasında araştırmacılar, her bir sakini tekrar tekrar test etmeyi içeren kapsamlı bir test stratejisi izlediler. Test sonucu pozitif çıkan kişilerin yarısında hiçbir belirti yoktu. Erken teşhis edildikleri için temas ettikleri herkesle birlikte karantina altına alınabildiler. Sağlık yetkilileri artık bu küçük toplumda hastalığın yayılmasını durdurduklarına inanıyorlar.

Şehirler için acil odak noktası COVID-19’un yayılmasını durdurmak olmalıdır, ancak mevcut sosyal mesafe şehirlerin işleyiş şekline de bir tehdit getiriyor: insanların bir araya gelme isteği. Hayat normale döndüğünde ve artık bu yeni normal dediğimiz şey de ne olursa olsun, planlamacıların bu konuyu hesaba katmaları gerekecek. Birçok şehirde zaten geride kalan ve muhtemelen salgın sırasında daha da fazla acı çekecek olan kentlerin yoksul kesimlerine ise özellikle dikkat vermeleri gerekecek.

Hükümetler öncelikleri yeniden değerlendirip teşvik paketlerini değerlendirirken, daha dayanıklı, eşitlikçi, düşük karbonlu şehirlerin gerekliliği aynen devam ediyor. Örneğin, mevcut kriz, hava yolculuğu da dahil olmak üzere birçok farklı seyahat türünün yeniden düşünülmesini gerektirse de, toplu taşıma sistemleri kent sakinleri için hala bir gereklilik ve finansal olarak zor durumda kalmasına izin verilmemelidir.

Günümüz ekonomilerinin kırılganlığının da ortaya koyduğu üzere, şehirler herkes için daha iyi işlemelidir. Dünya bu yeni gerçekliğe uyum sağlarken, şehirlerin birbirlerinden hızlı bir şekilde öğrenmelerine yardımcı olmaya ve herkes için dayanıklı, gelişen şehirler yaratan çözümler bulmaya kararlıyız.

Bu yazının orijinali Schuyler Null ve Hillary Smith tarafından kaleme alınmış olup WRI’s Insight sayfasında yayınlanmıştır. Orijinaline buradan ulaşabilirsiniz.